04.03.2015

Ιβάν Σαββίδης: «Θα συνεχίζω να ξοδεύω λεφτά όσο αυτά χρειάζονται»

Ο δισεκατομμυριούχος από το Ροστόφ, που είναι γνωστός για την αγάπη του για τα σπορ, έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στην «Komsomolskaya Pravda».

Με τον Ιβάν Σαββίδη μιλήσαμε μετά το θρίαμβο των παικτριών χάντμπολ της «Ροστόφ-Ντον». Ο Σαββίδης παρακολούθησε το τελικό παιχνίδι, όπου η ομάδα μας στη σκληρή αντιπαράθεση με τη «Λάντα» από το Τολιάτι κέρδισε 25-23 και κατέκτησε το Κύπελλο της Ρωσίας. Ο 56χρονος επιχειρηματίας (συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των δισεκατομμυριούχων του περιοδικού «Φινάνς», το 2010 η περιουσία του εκτιμούνταν στα 9,4 δισεκατομμύρια ρούβλια – σημ. αρθογρ.), που είναι γνωστός για την αγάπη του για τα σπορ, εξομολογήθηκε στην «Komsomolskaya Pravda» γιατί αποφάσισε να γίνει γενικός χορηγός της «Ροστόφ-Ντον», γιατί έκλεισε την γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου ΣΚΑ και μοιράστηκε μαζί μας με την άποψή του για το επάγγελμα του προπονητή.

«ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ»

- Ιβάν Ιγκνάτιεβιτς, περιγράψτε τα συναισθήματά σας για το τελικό παιχνίδι «Ροστόφ-Ντον» - «Λάντα».

- Πάντα όταν τα θετικά συναισθήματα σε κατακλύζουν είσαι έτοιμος να ανέβεις στον ουρανό. Στην πραγματικότητα ο ρόλος μου σε αυτήν την επιτυχία της «Ροστόφ-Ντον» δεν είναι σημαντικός. Ο αθλητισμός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς χρήματα, χωρίς σταθερές χορηγίες. Εγώ ως γενικός χορηγός της ομάδας έδωσα μια σταθερότητα στα κορίτσια. Είμαι πολύ ευχαριστημένος, που τα χρήματα δεν πηγαίνουν χαμένα, επειδή χαρίζουν θετικά συναισθήματα όχι μόνο σε μας, στους κατοίκους του Ροστόφ, αλλά και σε όλον το ρωσικό αθλητισμό.

Το Κύπελλο της Ρωσίας – είναι το πρώτο μου τρόπαιο στο χάντμπολ, ελπίζω να μην είναι το τελευταίο. Ο κύριος στόχος μας δέν ειναι αυτό το κύπελλο, αλλά η δημιουργία εδώ στο Ροστόφ του κατάλληλου περιβάλλοντος για το χάντμπολ. Θα πρέπει να γράφεται η Ιστορία, αλλά για αυτό χρειάζονται νίκες: στο ρωσικό πρωτάθλημα, στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο. Και όταν δημιουργηθεί οικογένεια, με τους οπαδούς (είναι ωραίο ότι αυτό το είδος του αθλήματος τους έχει ήδη), τους αθλητές, την παιδική ακαδημία, θα μπορέσουμε να πούμε: η αποστολή εξετελέσθη, τα χρήματα δεν πήγαν χαμένα. Ενώ τώρα, μετά τη νίκη στο Κύπελλο, μας έμειναν μόνο τα συναισθήματα. Κέρδισαν – μπράβο τους, αλλά αυτό είναι ήδη Ιστορία. Πρέπει να προχωράμε παρακάτω. Από τέτοιους κανόνες καθοδηγούμαι.

Δεν ξέρω πώς νοιώθει ο καθένας, αλλά εμένα μου αρέσουν τα γυναικεία σπορ. Και λυπάμαι πολύ όταν κάποτε άκουσα κάποιους πολιτικούς μας και έκλεισα την γυναικεία ομάδα ΣKA. Δεν έπρεπε να το κάνω αυτό. Αλλά υπήρχε τέτοια σύγκρουση, που μου είπαν κατηγορηματικά: το γυναικείο ποδόσφαιρο δεν θα πρέπει να είναι στο Ροστόφ. Την ανδρική ποδοσφαιρική ομάδα την είχα εγώ (ο Ιβάν Σαββίδης ήταν πρόεδρος της ΠΑΕ «Ροστόφ» και ΚΑ, ο επιχειρηματίας ίδρυσε την Παιδική Ακαδημία Ποδοσφαίρου «Βίκτωρ Πονεντέλνικ», και το 2012 έγινε μεγαλομέτοχος της ελληνικής ΠΑΕ ΠΑΟΚ από τη Θεσσαλονίκη). Είσαι θυμωμένος με τα παιδιά, εάν δε τα καταφέρνουν, ενώ με τα κορίτσια, αντίθετα, συμπάσχεις. Αυτή είναι η διαφορά. Δεν ξέρω, ίσως έτσι αισθάνομαι μόνο εγώ; Θέλω να πιστεύω ότι κάθε πραγματικός άντρας αισθάνεται έτσι, οπότε παρακολουθώ με πολύ ευχαρίστηση το γυναικείο χάντμπολ.

«ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΑΙΚΤΡΙΑ – ΚΑΤΙΑ ΙΛΙΙΝΑ»

- Ποια είναι η αγαπημένη σας παίκτρια στη «Ροστόφ-Ντον»;

- Η Κάτια Ιλιϊνά είναι όμορφη! Έπιασα τον εαυτό μου στην σκέψη ότι, όταν αυτή είναι στο γήπεδο, είμαι ήρεμος. Στα ομαδικά αθλήματα, υπάρχει πάντα ένας παίκτης που προσδίδει σιγουριά στους άλλους, που καθοδηγεί το παιχνίδι, από τον οποίο προέρχεται η αξιοπιστία. Η Κάτια παίζει όμορφα, συμπεριφέρεται όμορφα, είναι κομψή. Τι είναι αυτό που με ενδιαφέρει στο γυναικείο σπορ; Στην ΣKA έπαιζε η Μαρίνα Μπέλικοβα. Είχα την αίσθηση ότι, όταν αυτή τρέχει, εγώ χαίρομαι. Ή, για παράδειγμα, η Ελβίρα Τοντούα. Ήταν επίσης στην ομάδα μου. Την μάλωνα και αυτή έκλαιγε. Της έλεγα: «Όπως χίλιοι άνθρωποι σε ερωτεύονται, επειδή είσαι όμορφη Τοντούα, έτσι πρέπει να σε ερωτεύονται, επειδή είσαι όμορφη τερματοφύλακας». Τώρα είναι τερματοφύλακας της ρωσικής Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Γενικά τα κορίτσια, μου είχαν εμπιστοσύνη. Ήταν όλα καλά, σταθερά. Λάμβαναν τακτικά τους μισθούς τους. Όμως, δυστυχώς... μερικές φορές, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Προσεύχομαι στο Θεό να μην συμβεί κάτι τέτοιο με την «Ροστόφ-Ντον». Και τότε θα γράψουμε μια όμορφη Ιστορία χάντμπολ εδώ.

«Ο ΛΕΣΛΙ ΕΔΩΣΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ»

- Ο αγώνας με τη «Λάντα» αποδείχθηκε ενδιαφέρων, αλλά νευρικός. Υπήρχε φόβος να μη κατακτήσουν το Κύπελλο. Όπως και σε έναν αξέχαστο τελικό σας: το 2003 έναντι της «Σπαρτάκ» Μόσχας, όταν ήσασταν πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας «Ροστόφ».

- Την ημέρα του αγώνα ήρθα νωρίς στο γήπεδο για να παρακολουθήσω την προθέρμανση. Ήταν προφανές ότι η «Λάντα» (εν τω μεταξύ μου άρεσε πως έπαιζαν η Ειρήνη Μπλιζνόβα, η Βερόνικα Γαράνινα, η Εκατερίνη Μαλασένκο και η τερματοφύλακας Ντάρια Βάχτεροβα) θα παίξει πιο ψύχραιμα από μας. Όταν ξεκίνησε ο αγώνας περίπου σε πέντε λεπτά άρχισα να ανησυχώ, ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί. Χμμ ... Ή μήπως βγήκαμε πολύ σίγουροι στον εαυτό μας, επειδή στα ημιτελικά νίκησαμε εύκολα την «Κουμπάν»; Μέχρι τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου η ένταση ήταν μεγάλη. Ύστερα κάθισα και είπα: «Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα του αγώνα είναι απόλυτα σαφές. Ίσως δύσκολα, αλλά θα κερδίσουμε». Παρατήρησα, ότι παρά το γεγονός ότι χάναμε τους βαθμούς, μερικά από τα κορίτσια ήταν ήρεμα. Προσπάθησα να κατανοήσω την αιτία. Εξάλλου ο προπονητής Γιαν Λέσλι πρόσδιδε σιγουριά. Εκείνος συμπεριφερόταν σαν να ήξερε ότι τα πάντα πρέπει να τελειώσουν καλά. Είναι υπέροχο όταν η διάθεση η δική σου και των οπαδών αλλάζει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όταν υπάρχουν τέτοια έντονα συναισθήματα. Ακόμα και όταν βάλαμε το τελευταίο γκολ, το οποίο δεν άλλαζε τίποτα, ένιωσα ένα κύμα θετικών συναισθημάτων.

«ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ. ΕΝΑ ΑΣΤΑΘΕΣ ΠΡΑΓΜΑ»

- Μιλώντας για τους προπονητές, είστε γνωστός στον αθλητικό κόσμο ως ένας ηγέτης που αλλάζει συχνά τα στελέχη. Αυτό έχει συμβεί και στο «Ροστόφ» και στο ΣΚΑ, και στον ΠΑΟΚ. Ποια είναι η άποψή σας για το Δανό Γιαν Λέσλι;

- Έχω μιλήσει μαζί του σε μια εκδήλωση. Ο Λέσλι έχει μια πρωτότυπη προσέγγιση. Όταν αλλάζει τον τερματοφύλακα για τον απλό παίκτη, για παράδειγμα. Αν ένας προπονητής είναι δυνατός δεν τίθεται θέμα συναισθημάτων και πίεσης στις επιλογές που κάνει. Προσδίδει με τις επιλογές που κάνει σιγουριά στην ομάδα και σε όλους όσοι την περιβάλλουν.

Νομίζω, όμως, ότι πρέπει να δίνουμε χρόνο σε έναν προπονητή και να περιμένουμε να οδηγεί την ομάδα ψηλά.

Λέτε ότι ο Σαββίδης άλλαζε ή δεν άλλαζε... Ένας προπονητής που σέβεται τον εαυτό του, πρέπει να ξυπνάει το πρωί, να πηγαίνει στη δουλειά και να ξέρει ότι το βράδυ μπορεί να έχει μείνει άνεργος! Στον επαγγελματικό αθλητισμό, σε έναν έντονα συναισθηματικά φορτισμένο μικρόκοσμο, σήμερα σε χειροκροτούν και αύριο σε αποδοκιμάζουν! Έτσι είναι τα πράγματα. Οι προπονητές είναι σαν τον καιρό την άνοιξη. Ένα ασταθές πράγμα...

«ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΌΤΗΜΑ»

- Μπορούμε να πούμε ότι θα μείνετε για πολύ καιρό στο γυναικείο χάντμπολ;

- Αν δε με διώξουν (χαμογελάει).

- Εσάς; Ποιος;

«Είναι αυτό που σας είπα και για τους προπονητές πιο πάνω. Ο ήλιος βγαίνει την ημέρα και τα αστέρια τη νύχτα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για να μην εκνευρίσουν τον ήλιο! Είναι στιγμές που όλοι πρέπει να δουλεύουν και ένας να παίρνει το χειροκρότημα. Οι φίλαθλοι, ευτυχώς ή δυστυχώς, χειροκροτούν την αλήθεια και την πραγματικότητα που πηγάζει από αυτό που βλέπουν. Και αυτό συνήθως δεν αρέσει σε αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις. Είμαι από τους ανθρώπους που ξοδεύουν τα λεφτά τους με βάση το συναίσθημα, σε μία κοινωνική βάση, για να βελτιώσω τον αθλητισμό. Τώρα, στη δημιουργία της οικογένειας χάντμπολ. Με αυτό το σκεπτικό, θα συνεχίζω να ξοδεύω λεφτά, όσο αυτά χρειάζονται. Μετά, θα κάτσω στην κερκίδα σαν οπαδός και θα παρακολουθώ τα ματς από εκεί».