26.10.2012

Ιβάν Σαββίδης: ΜΑΘΗΜΑ ΓΙΑ 42 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ

- Πότε συνειδητοποίησατε, ότι έχετε βαρεθεί το ρωσικό ποδόσφαιρο και θα επενδύετε από εκεί και πέρα σε ξένο;

- Μου έφτασαν οι δυο σύλλογοι - «Ροστόφ» και «ΣΚΑ». Πριν από αυτό αφελώς πίστευα ότι στο ποδόσφαιρο του Ροστόφ κάποιος ενδιαφέρεται για το όραμά μου και για τη στρατηγική μου.

- Δεν ενδιαφερόταν κανείς;

- Στη Ρωσία εν γένει δεν υπάρχει καμία στρατηγική ανάπτυξης του ποδοσφαίρου! Μόνο η επιθυμία να βρουν έναν πλούσιο άνθρωπο, να τον χρησιμοποιήσουν και μετά να τον πετάξουν. Όλες οι επιτυχίες – στο πείσμα. Ακόμη και η «Zενίτ» και η «Άντζι». Όλα είναι χτισμένα στις φιλοδοξίες ενός ανθρώπου. Αύριο κάποιος θα σηκωθεί με το λάθος πόδι - και η «Ζενίτ» πάει. Κοιτάζοντας την «Άντζι», σκέφτομαι: θα ήταν καλύτερα αν το αποτέλεσμα ήταν χειρότερο, αλλά σε αυτή την ομάδα να έπαιζαν περισσότεροι ποδοσφαιριστές από το Νταγκεστάν ...

- Δεν πιστεύετε στο έργο του Κερίμοβ;

- Φυσικά και δεν πιστεύω. Η «Άντζι» θα συνεχίσει να κερδίζει, μέχρι να κουραστεί ο Κερίμοβ. Έπειτα θα τελειώσουν τα πάντα. Και η «Ρεάλ» και η «Μπαρτσελόνα» θα παίζουν, όπως επαίζαν, όποιος και αν κουραστεί. Επειδή εκεί δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο, αλλά μια επιχείρηση!

- Ο πρώην ιδιοκτήτης της «ΡΟΤΟΡ» Βλαντιμίρ Γοριουνόβ μας είπε ότι έχασε στο ποδόσφαιρο 50 εκατομμύρια δολλάρια. Κι εσείς;

- 42. Σύμφωνα με πρόχειρες εκτιμήσεις. Έχασα, επειδή δεν πετύχα κανένα στόχο. Το κύριο μειονέκτημά μου είναι η ειλικρίνεια. Στο ρωσικό ποδόσφαιρο πρέπει να μπλοφάρουμε. Να λέμε αυτό, που θέλουν να ακούσουν, - και μόνο τότε θα αρχίσουν τα χειροκροτήματα. Έκανα μια δήλωση που μου κόστιζε ακριβά. Είπα για τη «Ροστόφ»: «Είμαστε μια ομάδα με παραδόσεις, αλλά χωρίς επιτυχίες. Το πεπρωμένο μας – να είμαστε μια ομάδα-δότης». Σερβία, Ρουμανία, Κροατία – ολόκληρες χώρες-δότες...

Δεν πολύ συμπαθώ τον Αρσάβιν. Αλλά το πρώτο παιχνίδι της «Αρσενάλ» είδα, όταν αυτός ήταν εκεί. Ήταν ενδιαφέρον. Το ίδιο και στους κατοίκους του Ροστόφ θα ήταν ενδιαφέρον να παρακολουθούν τους αγώνες των μεγάλων συλλόγων στους οποίους παίζουν οι συμπατριώτες μας. Ακριβώς αυτό ήθελα. Τελικά, και ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει τους πίνακες για να πωλούνται.

- Γιιατί δε συμπαθείτε τον Αρσάβιν;

- Δεν μου αρέσει ο αθλητής να στέλνει τελεσίγραφα. Ο Αρσάβιν ήταν έτσι και στη «Ζενίτ» - «αν μου κάνετε εκείνο, θα το κάνω». Εγώ είχα άλλη ανατροφή.

- Φανταζόμαστε, τι σκέφτεστε για τον Ντενίσοβ.

- Την ιστορία με τον Ντενίσοβ προκάλεσε ο σύλλογος. Είχα μια παρόμοια περίπτωση. Έπαιξε στη «Ροστόφ» πολλά υποσχόμενος νεαρός αμυντικός. Και στο ρωσικό πρωτάθλημα έχουν ήδη εμφανιστεί παίκτες με τεράστιους μισθούς. Και αυτός διηγείται: «Έρχεται σε μένα ο επιθετικός. Καταλαβαίνω ότι κερδίζω 3 χιλ. ευρώ, ενώ αυτός – 60. Και, πιθανόν, δεν του πληρώνουν τζάμπα τα χρήματα...» Και όταν η δυσαναλογία είναι μέσα σε μια ομάδα – πώς μπορεί κανείς να το χωρέσει στο κεφάλι του;!

- Δεν είχατε τέτοιες περιπτώσεις στη «Ροστόφ»;

- Προσπαθούσα να βρώ τη μέση. Οι παίκτες μου έλαβαν 3-5 χιλ. ευρώ, και αυτούς που κόστιζαν 50 χιλ. ευρώ δεν έπαιρνα. Μας πρότειναν τον Λοσκόβ, τον Κιριτσένκο.Οι ατζέντες έρχονταν σε μένα: «Ιβάν, έλα» - «Αλλά για πιο λόγο; Δεν έχω ομάδα για αυτούς!» Ο πρώτης ακριβοπληρωμένος παίκτης ήταν ο Matthew Booth. Αλλά δεν άξιζε τον κόπο.

- Περίεργος χαρακτήρας.

- Με αυτόν είναι συνδεμένο ένα εκπληκτικό επεισόδιο. Πρότεινα στη «Ροστόφ» τον προοδευτικό κλίμακα μπόνους και ο Booth είχε σταθερό. Και κάποια στιγμή έλαβε λιγότερα χρήματα από τους άλλους. Εγώ ο ίδιος του μίλησα: «Matthew δεν είμαι ευχαριστημένος – οι άνθρωποι παίζουν χειρότερα από σένα, ενώ κερδίζουν περισσότερα. Ας επανεξετάσουμε το μπόνους σου;» Αυτός, λοιπόν, πήγε να συμβουλευτεί με τον ατζέντη του! Παρεμπιπτόντως, εγώ αγωνίστηκα για την αύξηση του πνευματικού επιπέδου του ποδοσφαιριστή.

- Πώς;

- Έπειθα τους παίκτες: «Παιδιά, μη νομίζετε ότι έχετε το μυαλό στα πόδια σας. Είναι στο κεφάλι σας. Μη μεταθέτετε την ευθύνη στα πόδια σας ... «Με τη φυσική κατάρτιση ασχολούνταν οι Γάλλοι στην ομάδα μας. Εγώ έφερνα στην ομάδα ψυχολόγους και χρηματιστές.

- Για πιο λόγο;

- Στέκονταν στον πίνακα και έγραφαν με κιμωλία – με ποιο σενάριο οι παίκτες θα κερδίζουν περισσότερα. Και στη συνέχεια οι παίκτες έρχονταν σε μένα: «Μη μας φορτώνετε με αυτά. Απλά πεστε μας πόσο θα μας δώσουν, αν κερδίσουμε. «Απαντάω: «Δεν ξέρω. Ας σκεφτούμε», - «Να μη σκέφτεστε. Πείτε μας τους αριθμούς!».

- Σας καταπίεζε αυτό;

- Τι μπορούσα να αλλάξω; Ιδού η απόδειξη – ο Αντάμοβ. Τον συμπαθώ, είναι ο απόφοιτός μας. Ως ποδοσφαιριστής έχει τελειώσει προ πολλού. Κατηγορώ τον εαυτό μου, ότι με τέτοιες ικανότητες ο Ρομά δεν τα κατάφερε.

- Για να μπορούσε ο ίδιος ο Αντάμοβ να γίνει μεγάλος παίκτης έπρεπε να προσληφθούν οι αντίστοιχοι προπονητές.

- Ο Μπαλάχνιν είναι πολύ λεπτότερος από ό, τι φαίνεται. Τον Σεργκέι τον σέβομαι. Αν θελήσει να πάει στην Ελλάδα - θα τον πάρω με ευχαρίστηση. Ο Μπαλάχνιν - δεν είναι προπονητής για το Ροστόφ. Έχει πρόβλημα.

- Ποιο;

- Αυτός δεν είναι πολύ δειλός - αλλά λίγο είναι. Γίνεται ντροπαλός μπροστά στην ωμή βία. ‘Ολο τον καιρό κοιτάζει - ή τους πολιτικούς, ή τον περιφερειάρχη. Αλλά θα έπρεπε να ζεί όπως ο Μουρίνιο. Δεν τον νοιάζει αν στον Αμπραμόβιτς άρεσε το παιχνίδι. Δεν άρεσε - φεύγει, προπονεί στο Μιλάνο ή στη Μαδρίτη.

- Δεν κατηγορείτε τον εαυτό σας όπως στην περίπτωση του Αντάμοβ;

- Ό, τι καλό και κακό υπάρχει στον Μπαλάχνιν, - εγώ είμαι. Βέβαια, δεν είχε καμία ελευθερία ως προπονητής. Τον έσπαγα. Τον Σεργκέι έπρεπε να τον χτυπήσω από την άσφαλτο για να καταλάβει - πονάει. Για να ξυπνήσει. Ξέρετε πώς έφευγε; Είναι μια ιστορία! Του λέω πριν το ματς: «Σεργκέι, σύμφωνα με την πληροφορία της υπηρεσίας ασφάλειας, ένας παίκτης είναι θα χάσει. Είναι σημαντικό ματς. Να μη ρισκάρεις, παρακαλώ».

- Και ποια ήταν η απάντηση;

- «Εσείς ανακατεύεστε στη δουλειά του προπονητή!» Πρότεινα ένα στοίχημα στο Μπαλάχνιν. Αν δεν έχω δίκιο - βάζω στο τραπέζι 100 χιλιάδες δολάρια. Αν έχω – ο Μπαλάχνιν παραιτείται την ίδια μέρα.

- Παραιτήθηκε;

- Ναι. Με το κεφάλι σκυμμένο και ζητώντας συγγνώμη. Κάποιος θα μπορούσε να τον συγχωρήσει, αλλά εγώ είμαι ένας άνθρωπος με χαρακτήρα.

- Έβαλε εκείνο το ποδοσφαιριστή και ο ποδοσφαιριστής έχασε;

- Ακόμα ο τυφλός μπορούσε να το δεί.

- Μιλάτε για τον τερματοφύλακα;

- Ναι.

- Η «Ροστόφ» έχασε το ματς;

- Εννοείται.

- Έχετε διώξει και τον τερματοφύλακα;

- Στα αποδυτήρια του είπα: «Αν μπορούσα να επιτρέψω στον εαυτό μου να λερώσω τα χέρια μου, θα σου έκοψα τα δικά σου αυτή τη στιγμή».

- Δεν μετανόησε;

- Έσκυψε το κεφάλι του: «Να φύγω από την ομάδα» – «Ναι! Και αμέσως». Τον έδωσα ως δανεικό στην άλλη ομάδα. Στη συνέχεια προέκυψε η τρελή κατάσταση με τον καπετάνιο ...

- Με τον Όσινοβ;

- Ναι. Μετά από ένα «παράξενο» παιχνίδι, απευθύνθηκα στον Μάσλοβ. Του είπα σαν Καίσαρας: «Κι εσύ;» Όταν όλοι ήταν στα αποδυτήρια. Ξαφνικά ακούστηκε η φωνή του Όσινοβ: «Μη τον μαλώνετε, παρακαλώ. Εγώ του είπα ότι τα έχω συμφωνήσει μαζί σας.

- Απρόσμενη τροπή των γεγονότων.

- Έχω εκραγεί. Μαζί μου «συμφώνησες» να χάσετε επίτηδες το ματς; Και στον Μάσλοβ λέω: «Ακόμα και αν σε σένα ήρθαν εξ ονόματός μου, έπρεπε να απαντήσεις – «δεν πιστεύω». Το κινητό μου το έχεις, θα μπορούσες να με πάρεις: «Κύριε Σαββίδη, έχετε αλλάξει κάτι στη στάση σας στο ποδόσφαιρο;» Εκ τούτου, πλήρωνα τις σπουδές του Μάσλοβ, τον προήγα σε προπονητή. Τον συμπαθούσα ως άτομο. Αλλά έτσι είναι: του λένε ψέματα και αυτός τα πιστεύει.

- Πώς η υπηρεσία ασφάλειας μάθαινε ότι ο παίκτης σας πρόκειται να χάσει το παιχνίδι;

- Μέσα σε μια χώρα πάντα υπάρχουν πατριώτες. Και μέσα σε μια ομάδα το ίδιο. Οι άνθρωποι που ανησυχούν για το έργο. Μαθαίνοντας ότι κάποιος θα χάσει το παιχνίδι, δεν τον καρφώνουν. Αλλά οι ίδιοι αρνούνται να πάνε στο γήπεδο. Πρέπει μόνο να δώσεις εντολή στην υπηρεσία ασφάλειας. Σκάψτε, ερευνήστε. Το επόμενο βήμα - είναι θέμα τεχνολογίας.

- Έξυπνο.

- Αλλά είναι η βρώμικη πλευρά, δεν είναι ενδιαφέρον να μιλήσω γι 'αυτό. Πιο ενδιαφέρον θέμα είναι η ποδοσφαιρική ιδεολογία. Μου αρέσει η σχολή ποδοσφαίρου του Βελιγράδι – για αυτό το λόγο στην Ακαδημία του Βίκτωρ Πονεντέλνικ, την οποία συντηρώ, κάλεσα καθηγητές από τη Σερβία. Εκδώσαμε το πρώτο στη Ρωσία εγχειρίδιο για την κατάρτιση ποδοσφαιριστών. Τέσταραν τους προπονητές των τμημάτων τζούνιορ από όλο το Ροστόφ, 170 άτομα. Το αποτέλεσμα - μηδενικές γνώσεις.

- Κρίμα.

- Οι Σέρβοι πρότειναν να συγκεντρώσουμε τους πρώην παίκτες και να τους μάθουμε. Είναι ευκολότερα από ότι να μάθουμε εκ νέου εκείνους. Καταφέραμε τόσο καλά, ότι οι τέσσερις προπονητές μας κέρδισαν εύκολα την προσφορά στην Ακαδημία Γάλιτσκιϊ. Έφυγαν εκεί. Συν ένας Σέρβος καθηγητής. Λυπάμαι, αλλά δεν έχω δικαίωμα να τους κρίνω.

- Για τον Γάλιτσκιϊ γράφουν, ότι είπε μια ενδιαφέρουσα φράση: «50 εκατομμύρια θα αφήσω στα παιδιά μου και τα υπόλοιπα θα ξοδέψω στο ποδόσφαιρο».

- Μην ακούτε τα παραμύθια. Θα σας πω ένα ανέκδοτο. Ένας άνδρας πτώχευσε. Συναντάει μια εξαθλιωμένη, τρομακτική γιαγιά, η οποία του λέει: «αν κοιμηθείς μαζί μου - όλα θα επιστρέψουν». Σκέφτηκε, μετά αψήφησε, κοίταξε γύρω του ... «Όταν τελείωσαν, χώνει το πουκάμισό του μέσα στο παντελόνι, και η γιαγιά ρωτάει: «Πόσο χρονών είσαι;» - «Σαράντα» - «Τόσο μεγάλος και πιστεύεις στα παραμύθια ...». Κάθε άνθρωπος εργάζεται πρώτα απ`όλα για τα παιδιά του! Είναι η ασφαλέστερη επένδυση! Και όλα αυτά τα παραμύθια άκουω όχι μόνο από τον Γάλιτσκιϊ. Είναι πονηριά.

* * *

- Ο Αντρέι Τσερβιτσένκο λέει ότι στο ποδόσφαιρο εξαπατούν ακόμα και οι πιο κοντινοί άνθρωποι. Το έχετε διαπυστώσει;

- Για τον επιχειρηματία να παραδεχτεί την απάτη – είναι μια τραγωδία. Έρχοντας στη «Ροστόφ» σκεφτόμουν: αν χάσω 30-50 εκατ., είναι εντάξει. Αλλά αν ηθέλα αποκτήσω κέρδος, θα ένιωθα απαίσια. Ίσως ο εγκέφαλός μου δε θα το άντεχε.

- Γιατί πήγατε στη «Ροστόφ»;

- Θυμάμαι, συγκεντρώσα την ομάδα των τοπ μάνατζέρ μου: «Βγάζω το καπέλο μου μπροστά στον περιφερειάρχη μας. Όλες οι προσπάθειές του να καταστρέψει το ρείτινγ του Σαββίδη μόνο το αυξάνονταν. Σήμερα έκανε να καταστρέψω τα πάντα μόνος μου. Έχω συμφωνήσει να έρθω στον ποδοσφαιρικό σύλλογο ... «Σε απάντηση ακούστηκε»: «Ιβάν, είσαι άρρωστος;!»

- Ποια είναι αυτά τα λόγια που βρήκε ο περιφερειάρχης;

- «Δε σκέφτηκα ποτέ ότι σε μια δύσκολη στιγμή εσύ, Ιβάν, θα μου πεις όχι» - «Νομίζετε ότι σας προδίδω;» - «Ναι, έτσι νομίζω». Αυτό είναι όλο. Όταν ο περιφερειάρχης είναι οπαδός του ποδοσφαίρου είναι πολύ κακό. Αν είναι φίλαθλος - καλό.

- Ο δικός σας ήταν οπαδός;

- Δυστυχώς. Έδινε οδηγίες: «Ας αντικαταστήσουν τον τάδε παίκτη». Πηγαίνω στον προπονητή. Αλλά δεν μπορώ να του πω ότι είναι η επιθυμία του περιφερειάρχη. Μίλησα για το λογαριασμό μου. Ο προπονητής ήταν έξαλλος, αλλά άλλαξε. Έπειτα πηγαίνω στον περιφερειάρχη – αυτός συνοφρυώνεται: «Γιατί βιάστηκες;» Ερεθιστικά, φλεγμονώδη συναισθήματα.

Έχω ακόμα ένα ρεκόρ - το πλήθος περιέβαλε το αεροδρόμιο. Η «Ροστόφ» επέστρεφε από τη Μαχατσκαλά, περάσαμε στον τελικό Κυπέλλου. Φώναζαν: «Δόξα τω Θεώ και στον Ιβάν Σαββίδη!» Και ένα μήνα αργότερα άλλα φώναζαν - επειδή έχασα τον τελικό στη «Σπαρτάκ».

- Με αυτό το παιχνίδι τα πάντα είναι καθαρά;

- Ήταν πολλές περίεργες στιγμές. Διόρισαν μόνο ένα διαιτητή, με τον οποίο η «Ροστόφ» ήταν σε επίσημη σύγκρουση.

- Πώς είναι το επώνυμά του;

- Ψάξτε το μόνοι σας. Δε θέλω ούτε να το προφέρω. Πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπέλλου δεν υπεγράφη η συμφωνία. Αρνήθηκα.

- Ο διαιτητής δεν έκρινε καλά;

- Σωστά. Αλλά οι παίκτες επαίζαν με το φόβο - αν κάτι πάει στραβά, θα μας διώξει αμέσως. Δεν ήταν ποδόσφαιρο, αλλά μπαλέτο. Ήταν προσεκτικοί, γνωρίζοντας ότι ο διαιτητής είναι αυστηρός.

- Λοιπόν, τι ήταν εναντίον σας;

- Έχω εφαρμόσει έναν κανόνα στο σύλλογο - από δύο έως τέσσερις όλη η ομάδα κοιμάται. Τους πηγαίναμε στο ξενοδοχείο, στο θέρετρο – διότι δεν είχαμε κανονική βάση. Τον τελικό Κυπέλλου έχουν διορίσει στις 5 μ.μ.. Και μετά άλλαξαν στις 3μ.μ.. Παίρνω τηλεφωνώ: «Τι νόημα έχει;» - «Είναι πιο εύκολα έτσι στην αστυνομία της Μόσχας ...» Αλλά το κύριο χτύπημα ήταν από τον περιφερειάρχη μας. Με κάλεσε: «Θέλω να ξέρεις, - Το Κύπελλο θέλεις μόνο εσύ» Ήταν ένα σοκ.

- Μερικοί από τους παίκτες σας δεν ήταν οι εαυτοί τους σε εκείνο τον τελικό.

- Δεν αποκλείω τί-πο-τα. Αλλά σκόπιμα δεν είχα ανακαλύψει. Πριν από το παιχνίδι κάλεσα τον Μπαλάχνιν: «Σεργκέι, είμαστε στον τελικό. Ό,τι χρειαζόταν, το έκανα. Είσαι άνθρωπος του ποδοσφαίρου. Πες μου, τι άλλο χρειάζεται, αλλά το κύπελλο πρέπει να είναι στα χέρια μας. Ό, τι θέλεις!» - «Τίποτα δε χρειάζεται». Ξαναείδα το παιχνίδι τη «Σπάρτακ» - θα κερδίσουμε». Του πρότεινα για τρεις ημέρες να κλείσουμε τους παίκτες και να κατασχέσουμε τα κινητά τηλέφωνά τους. Ο Μπαλάχνιν απάντησε: «Θα τους προσβάλετε» - «Και αν επίτηδες χάσουν το ματς;» - «Ας τους δείξουμε λίγο εμπιστοσύνη...». Τώρα καταλαβαίνω – δε θα έβλαπτε αν τους κλείναμε.

- Έχετε δει ξανά τον τελικό;

- Ποτέ. Αυτό το ματς είναι χτύπημα για μένα.

- Ο ίδιος ο Τσερβίτσενκο ανακάλυψε χρόνια αργότερα ότι στη «Σπαρτάκ» ήταν προπονητές που στις εξετάσεις πριν από την υπογραφή του συμβόλαιου έβαζαν το χρονόμετρο αργότερα. Έδειχνε ότι οι παίκτες έτρεχαν σαν πύραυλοι.

- Για τέτοιον τρόπο δεν ήξερα. Αλλά στη «Ροστόφ» αυτό δε θα μπορούσε να συμβεί – Απομάκρυνα τον Μπαλάχνιν από τις μεταγραφές. Με τους άλλες προπονητές καθόμασταν μαζί στο τραπέζι. Πρότεινα: έτσι και έτσι, έχω τις υποψίες μου. Αν αποδείξω ότι έχω δίκιο, γράψτε τι τιμωρία θέλετε για τον εαυτό σας. Ή η δεύτερη επιλογή: να πάτε στο καλό από εδώ, και δε θα βγάλουμε τη βρωμιά. Τέοιοι όπως ο Μπαιντάτσνιϊ μάζευαν αμέσως τη βαλίτσα του...

- Θυμάμαι, ότι ο Μπαιντάτσνιϊ σας κατακεράυνησε με τη φράση πως φοβάται το ποδόσφαιρο;

- Ναι. Παρέλαβα το σύλλογο, μίλησα με τον καθένα. Η ομάδα είναι στην τελευταία θέση, δεν υπάρχει σχεδόν καμία πιθανότητα. Νιώθω: ο Μπαιντάτσνιϊ φοβάται κάτι ... Για να είμαι ειλικρινής, τον περιμένα να μιλήσει για τις εγκληματικές δομές. Έκανα μια στράκα με τα δάχτυλα μπροστά στο πρόσωπό του: «Προσπάθησε, κοιτάζοντας με στα μάτια, να πεις – τι φοβάσαι στη ζωή σου περισσότερο απ`όλα;» Και ακούω: «Το ποδόσφαιρο».

- Τρομερό. Το έχει εξηγήσει κάπως;

- Μου είπε ότι την ημέρα του παιχνιδιού ιδρώνει πολύ. Είναι τρομερά νευρικός. Απάντησα στον Μπαιντάτσνιϊ: «Ανθρωπίνως σου συμβουλεύω: να γράψεις μια δήλωση και να φύγεις. Να μην εργάζεσαι πουθενά. Διαφορετικά θα τρελαθείς».

* * *

- Το 2003 ο προπονητής της «Ροστόφ» σχεδόν δεν έγινε ο Άγγελος Ιορντανέσκου...

- Τον συνέστησε ο Βολόντια Γουτσάεβ. Ως έναν άνθρωπο ικανό να μάθει τους παίκτες να παίζουν σαν μια ομάδα και που μπορεί να συνεργαστεί με τους νέους. Ο Ιορντανέσκου τότε ήταν προπονητής της Ρουμανίας. Έχουμε συμφωνήσει τα πάντα. Ζήτησε μόνο να τον πάρουμε με το αεροπλάνο από το Βουκουρέστι.

- Τον έχετε πάρει;

- Ενοικιάζω ένα τσάρτερ, φτάνω στο σπίτι του. Τα πράγματα είναι πακεταρισμένα, στέκονται οι βαλίτσες. Δεν υπάρχει κανένα προβλήμα. Ξαφνικά μου λέει: «Πρέπει να πάω να εξομολογηθώ». Δεν ήξερα ότι ο Ιορντανέσκου είναι τόσο θρήσκος άνθρωπος. Επιστρέφει σε πλήρη σύγχυση. Διστάζει: «Τα τελευταία χρόνια, όταν έχω τις αμφιβολίες μου, πηγαίνω να εξομολογηθώ. Λοιπόν, είπε ότι δεν μπορεί να αφήσει τη Ρουμανία. Με συγχωρείτε ...»

- Ποια ήταν η αντίδρασή σας;

- Ήταν δυσάρεστο. Αλλά δεν κρίνω τον Ιορντανέσκου, ακόμα κι αν δεν ήταν ειλικρινής μαζί μου και εις βάρος των διαπραγματεύσεων με τη «Ροστόφ» αύξησε την κεφαλαιοποίησή του.

- Πόσο ήσασταν έτοιμος να του πληρώνετε;

- Περίπου τρεις φορές περισσότερα από ό, τι πλήρωνα στον Μπαλάχνιν.

- Και πόσο έλαβε ο Μπαλάχνιν;

- Ο πρώτος του μισθός ήταν τρεις χιλιάδες δολάρια. Σταδιακά αυξήθηκε σε δώδεκα χιλιάδες. Ο Μπαλάχνιν ποτέ δεν παζάρευε. Έλεγε: «Όλα θα δείξουν τα αποτελέσματα».

- Γιατί ο Πετρακόβ έμεινε στη «Ροστόφ» μόνο για τρία ματς;

- Μα, τον διόρισε παρά την επιθυμία μου!

- Ποιος;

- Ο περιφερειάρχης. Ο Πετρακόβ έκανε ένα στρατηγικό λάθος. Τον ρώτησα στο μέτωπο: «Ποιος είναι ο σκοπός του ερχομού σου; Ξέρεις, ότι είμαι εναντίον σου». Εκείνος ανασήκωσε τους ώμους: «Τι με νοιάζει; Δε θα πάρετε εσείς την απόφαση».

Ο Πετρακόβ σε τρία παιχνίδια σκόραρε πόντο. Και μετά από ένα εκτός έδρας παιχνίδι με τη «Σπαρτάκ» του λέω: «Θα σε απολύσω έτσι και αλλιώς. Για αυτό, προτείνω να αποχωριστούμε ειρηνικά. Εσύ δηλώνεις ότι δε θέλεις να γυρίσεις στο Ροστόφ και παραμένεις στη Μόσχα». Ο Πετρακόβ δεν εμφανίστηκε πλέον στο Ροστόφ, επέστρεψα τον Μπαλάχνιν – και έφυγα. Δεν είχει νόημα να συνεχίσω να παραμείνω στο σύλλογο. Η ατμόσφαιρα ηταν τεταμένη στο απόλυτο όριο από την περιφερειακή διοίκηση. Στην ομάδα έχουν ήδη αρχίσει να τραβάνε εγκληματικές δομές. Πληρώνονταν εκστρατείες οπαδών που φώναζαν σε όλες τις γωνιές: «Να παραιτηθεί ο Σαββίδης!»

- Από που ξέρετε ότι πληρώνονταν;

- H υπηρεσία ασφάλειας έμαθε ποιος ήταν ο πελάτης. Όμως περισσότερα με πρόσβαλε κάτι άλλο. Όταν δεν είχα πλέον σχεση με τη «Ροστόφ», ένα από τα κεντρικά τηλεοπτικά κανάλια προέβαλε τη φωτογραφία μου σε μια μαύρη κορνίζα, συνοδευόμενη από αφήγηση εκτός κάδρου: «Στο 47ο έτος της ζωής έφυγε από το ποδόσφαιρο ο Ιβάν Σαββίδης ...» Από την κόρη του περιφερειάρχη αργότερα έμαθα μια ενδιαφέρουσα πληροφορία. Έβλεπαν στο σπίτι τους το πρόγραμμα - και η γυναίκα είπε στον Τσούμπ: «Ο Ιβάν δε θα το συγχωρήσει»

- Και δε το έχετε συγχωρήσει;

- Όχι.

- Ο Σεργκέι Αντρέγιεφ, όταν ήδη ήταν προπονητής της «ΣΚΑ», απορούσε - για κάποιο λόγο όλες τις συζητήσεις μαζί του ήταν τη νύχτα. Θα ανοίξτε το μυστικό σας;

- Ο Αντρέγιεφ ήταν υφιστάμενος, και όχι εγώ. Δεν τον καλούσα και στην κρεβατοκάμαρα. Τον προειδοποιούσα εκ των προτέρων: την Πέμπτη τα μεσάνυχτα θα ξεμπερδέψω από τις δουλειές, να έρθεις με τον αθλητικό διευθυντή. Η συζήτηση διαρκούσε δύο ή τρεις ώρες.

Τον Αντρέγιεφ κατέστρεψε η αρχή της ζωής του: «Εγώ και όλοι οι άλλοι». Σχετικά με τις νυχτερινές επισκέψεις του εξηγούσα: «Πρέπει να κερδίζω χρήματα για να πάρεις το μισθό σου». Δε θέλεις τα έρχεσαι τη νύχτα - εργάσου έτσι ώστε να μην υπάρχουν ερωτήσεις. Είχαμε μια ιστορία: παίρνω στη «ΣΚΑ» τον Ντενίς Γλουσακόβ. Όποιος τον έβλεπε, έλεγε – είναι καλό παλικάρι. Θέλω πάση θυσία να υπογράψω μαζί του το συμβόλαιο, αλλά ο Αντρέγιεφ σουφρώνει: «Δεν καταλαβαίνετε, δε θα καταρθώσει κανένα αποτέλεσμα!»

- Είχατε και άλλες ερωτήσεις στον Αντρέγιεφ;

- Παίζουμε εκτός έδρας. Τον προειδοποιώ: «Έχουμε πληροφορίες ότι ένας από τους παίκτες μας πήρε τα χρήματα. Τα πάντα μπορούν να συμβούν, το παιχνίδι είναι σημαντικό - να είσαι πιο προσεκτικός». Ο Αντρέγιεφ ήταν έξω φρενών. Λοιπόν, του απαντάω. Η δουλειά μου - να σε προειδοποιήσω και εσύ δώσε το αποτέλεσμα.

- Και τι ήταν μετά;

- Ισοπαλία, στο 90ο λεπτό το πέναλτι, και ο Αντρέγιεφ στέλνει ακριβώς εκείνο τον παίκτη να χτυπήσει. Πώς σκέφτεστε πού πέφτει η μπάλα;

- Αστοχεί;

- Φυσικά. Είχα μετά στον Αντρέγιεφ μόνο μια ερώτηση - είμαστε μια ομάδα ή όχι; Αν και είναι ένας πολύ τίμιος άνθρωπος. Δεν είχε κλέψει ούτε μια δεκάρα. Είχε μια έντονη αίσθηση της δικαιοσύνης. Αλλά ο Αντρέγιεφ είναι πολύ πάνω από πενήντα - και αυτός παρέμεινε ποδοσφαιριστής. Εμένα τι με ένοιαζε: έκανε λάθος ή έκλεψε; Οι βετεράνοι έλεγαν: «Ιγνάτιτς, να μην είσαι θυμωμένος μαζί του, ο Αντρέγιεφ και στα χρόνια που έπαιζε δεν ήταν το μέρος της ομάδας, πάντα μόνος του ...» Στη «ΣΚΑ» του είχαν πλήρη εμπιστοσύνη. Το αποτέλεσμα - ελάχιστο.

- Χαίρεστε ότι το Ροστόφ είναι μια από τις πόλεις που θα φιλοξενήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου - 2018;

- Οι φίλαθλοι δε θα με καταλάβουν, αλλά θα απαντήσω με ειλικρίνεια. Για πιο λόγο η πόλη χρειάζεται ενα γήπεδο χωρητικότητας 45 χιλ. θέσεων, αν ακόμη το γήπεδο χωρητικότητας 20 χιλ. θέσεων δε γεμίζει; Λόγω των συναισθημάτων δύο ημερών; Εδώ είναι μια αναλογία. Κοιμηθήκες με πολύ καλή πόρνη. Το απήλαυσες, επειδή σε εξυπηρέτησε μια επαγγελματίας. Αλλά την επόμενη μέρα στην ψυχή - κενό. Είναι μια πόρνη. Και μεταξύ σας δεν υπάρχει καμία αλληλοσυμπληρωματικότητα. Εδώ είναι το ίδιο. Για μια σύντομη ευχαρίστηση θα ξοδευτούν πολλά χρήματα - και τίποτα. Το επίπεδο του ποδοσφαίρου στην περιοχή δεν αυξάνει το γήπεδο, αλλά οι παιδικές σχολές, τα οικοτροφεία. Αλλά κανείς δε θέλει να ασχολείται με αυτό. Φυσικά, είναι πιο επικερδώς να κατασκευαστεί μια αρένα 45 χιλ. θέσεων. Και σε ένα βάλτο – για να αυξηθεί σημαντικά στην τιμή . Μόνο το γήπεδο θα κοστίσει 5 δισεκατ. ρούβλια. Πλέον όλες οι υποδομές – ακόμα 10 δισεκατ. 15 δισεκατομμύρια - και σε τι;

* * *

- Τον τελευταίο καιρό - η μέρα όταν ήσασταν ιδιαίτερα κοντά στο να αρχίσετε ξανά το κάπνισμα;

- Ποτέ. Όποιος καπνίζει – είναι ανόητος. Αλλά είναι δύο φορές ανόητος αυτός, που το κόβει, και μετά το αρχίζει ξανά. Το έκοψα συνειδητά περίπου δεκαπέντε χρόνια πριν. Επειδή έφτανα πολύ κοντά στην τρέλα. Κάπνιζα τρία πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Και αυτό χωρίς την πίπα, τα πούρα. Όταν τραβούσα τη ρουφηξιά, άκουγα τον κινούμενο αέρα και τους ρόγχους στους πνεύμονες. Και το πρωί, όπως κάθε καπνιστής, ένιωθα χάλια.

- Σαν να είχατε άσχημη γεύση στο στόμα σας;

- Ναι, έτσι. Μια φορά ξύπνησα, κοίταξα τη γυναίκα μου και σκέφτηκα: «Θεέ μου, πώς με φιλάει;» Αν καπνίζα μερικά τσιγάρα την ημέρα μπορεί να συνέχιζα. Η επιστήμη έχει αποδείξει - είναι χρήσιμο κιόλας.

- Ένας γιατρός έλεγε: δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα με το κάπνισμα. Στους δεκαπέντε «κατά» είναι πέντε έντονα «υπέρ».

- Σωστά. Για παράδειγμα, ένας καπνιστής δε θα έχει ποτέ γεροντικό μαρασμό. Ο καπνός μπορεί να προστατεύσει από την εμφάνιση της σχιζοφρένειας. Ακόμα στα σοβιετικά χρόνια σε όλα τα ψυχιατρικά νοσοκομεία μαζί με φάρμακα, δεν είχει σημασία αν καπνίζεις ή όχι, στον ασθενή έδιναν ένα τσιγάρο. Για τους ψυχοπαθής ήταν υποχρεωτικό. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Αλλά αυτό, φυσικά, δε σημαίνει ότι ο καθένας πρέπει να καπνίζει . Σε καμία περίπτωση! Εν τω μεταξύ, προσέξτε, όσο πιο ασταθής κατάσταση είναι στη χώρα, τόσο περισσότερο καπνίζουν. Πρόσφατα, η κατανάλωση καπνού αυξήθηκε στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Πορτογαλία. Και στις πλουσιότερες χώρες - στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στη Φινλανδία, αντιθέτως, παρατηρήθηκε μείωση στις πωλήσεις τσιγάρων. Και γενικά το κάπνισμα – είναι η μικρότερη από τις αμαρτίες για τις οποίες ο άνθρωπος είναι ικανός. Χαράχθηκαν στη μνήμη μου τα λόγια του Μητροπολίτη Φιλάρετο. Μια φορά μια ηλικιωμένη ενορίτισσα τον ρώτησε: «Επειδή τα πόδια μου πονάνε, έρχομαι τώρα στη λειτουργία με ένα σκαμνί. Είναι αμαρτία;» Εκείνος απάντησε: «Είναι καλύτερα κάθοντας να σκέφτεστε το Θεό, παρά στέκοντας - τα πόδια σας». Το ίδιο είναι και με τον καπνό.

- Είστε θρήσκος άνθρωπος. Υπήρχαν κάποια θαύματα στη ζωή σας;

- Φυσικά. Υπάρχει μια αίσθηση ότι ο Κύριος με οδηγεί. Δύο παραδείγματα. Ήθελα πραγματικά να υπηρετήσω στο στρατό. Την πρώτη μου δήλωση πήγα στο στρατολογικό γραφείο στην ηλικία 17 χρονών. Έπειτα έγραψα μερικές δηλώσεις ακόμα. Ο συνταγματάρχης πια δεν μπορούσε να με δει: «Γιε μου, μας έχεις πρήξει όλους! Μολις γίνεις18 – θα σε πάρουμε αμέσως». Μπήκα στο Ινστιτούτο του Ροστόφ, εγκαταστάθηκα στη φοιτητική εστία, κι όμως στα 18 μου πήγα στο στρατό. Όταν επέστρεψα, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ψάχνω να βρώ τους φίλους μου. Είμασταν μια μαχητική παρέα. Ήρθα στην εστία, μου λένε: τέτοιοι δε μένουν πλέον εδώ. Και σε λίγο μαθαίνω ότι κάποιος είναι στη φυλακή για δολοφονία, κάποιος - για ναρκωτικά, δύο – στο σωφρονιστικό ίδρυμα, και ένας άλλος είναι δραπέτης. Πέρασαν μόνο δύο χρόνια!

- Αν δεν ήταν ο στρατός, θα μπορούσατε και εσείς να ήσασταν ένας δραπέτης;

- Εύκολα. Ή κάποιος άλλος. Ήμασταν πάντα μαζί - διασκεδάζαμε, πηγαίναμε στο χορό. Αυτό είναι το χέρι του Κυρίου. Με βοήθησε έγκαιρα. Δεύτερο παράδειγμα. Χρειαζόμουνα επειγόντως χρήματα – πήρα δανεικά 120 ρούβλια. Να τα επιστρέψω δεν μπορούσα. Δεν είχα λεφτά. Πήγα να εργαστώ σε ένα καπνοεργοστάσιο. Επέλεξα το τμήμα, όπου ήταν δωρεάν το γάλα και τα γεύματα. Για να μην ξοδεύω λεφτά για τα τρόφιμα και να μαζέψω 120 ρούβλια σε ένα μήνα. Δε σχεδίαζα να μείνω εκεί περισσότερα. Εκ τούτου, η δουλειά ήταν δύσκολη. Ολόκληρη τη βάρδια μετάφερα τον καπνό και μάζευα τα σκουπίδια. Και παντού ήταν σκόνη καπνού, δεν μπορούσε κανείς να αναπνέει εύκολα. Αλλά πήρα μόνο 70 ρούβλια. Έπρεπε να μείνω για ένα μήνα ακόμη.

- Και μετά τι έγινε;

- Ο προϊστάμενος του τμήματος λέει: «Γιε μου, μη φύγεις, εργάσου με την ησυχία σου». Και έμεινα. Για πάνω από τριάντα χρόνια. Αν και μερικές φορές σκέφτομαι - γιατί εδώ με οδήγησε η μοίρα;

- Σας έχουν συμβεί κριτικές κταστάσεις στην επιχείρησή σας.

- Δεν ξεπερνούσα τα όρια της επιχείρησης στην οποία μεγάλωσα. Θα μπορούσα να γίνω ο πιο πλούσιος - αλλά δεν το έκανα. Δεν ήθελα. Είναι δύσκολο να μου επιβάλει κανείς τους άνομους κανόνες.

- Κάποιος προσπαθούσε να το κάνει;

- Μια εγκληματική δομή ήθελε να κλέψει τον γιο μου. Έμαθα αυτή την πληροφορία - και τους εξέπληξα πολύ. Τους πρόλαβα πρώτος.

- Έχετε ελληνικό διαβατήριο;

- Όχι πια. Όταν στους βουλευτές απαγορεύτηκε η διπλή υπηκοότητα, από την ελληνική επίσημα αρνήθηκα. Και δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να την επιστρέψω.

- Γιατί;

- Στο Σύνταγμα της Ελλάδας είναι γραμμένο - σε περίπτωση αποποίησης της ιθαγένειας δεν μπορεί κανείς να την επιστρέψει.

- Πού είναι το σπίτι σας – στο Ροστόφ, στη Μόσχα, στη Θεσσαλονίκη;

- Στο Ροστόφ, βέβαια. Όταν ήμουν οκτώ χρόνια στη Δούμα, έτρεχα από μια πόλη στην άλλη. Αλλά όσο χρόνο και αν περνούσα στη Μόσχα, τα λερωμένα ρούχα τα πήγαινα να πλένω στο Ροστόφ. Το έκανα συνειδητά. Ποτέ δεν πρόκειται να γίνω ένας Μοσχοβίτης.

* * *

- Έχετε σκεφτεί να αποκτήσετε κάποιο άλλο ποδοσφαιριστικό συλλόγο από το εξωτερικό, εκτός από το ΠΑΟΚ;

- Μόνο αυτόν. Κανένας άλλος σύλλογος δε με ενδιαφέρει. Τα πάντα που συνδέονται με την Κωνσταντινούπολη – είναι η ζωή μου. Είναι η ομάδα των προσφύγων από την Κωνσταντινούπολη. Όλοι οι Πόντιοι Έλληνες είναι οπαδοί του ΠΑΟΚ. Όλοι που ήρθαν απο την ΕΣΣΔ. Ήρθα στη Θεσσαλονίκη και μου έλεγαν στα ρωσικά και στα ελληνικά: «Βοηθήστε!» Ένιωσα σαν να συμμετείχα στο οικογενειακό δράμα. Αν και στο ρωσικό ποδόσφαιρο έχω απογοητευτεί απολύτως. Δε θα πατήσω το πόδι μου εκεί.

- Όμως για τη ρωσική ομάδα ανακοινώσατε το βραβείο προσωπικά από εσάς - ένα εκατομμύριο δολάρια αν περάσει στον τελοκό Euro-2012.

- Ναι. Και το ίδιο για την ελληνική εθνική ομάδα. Και θα ήθελα να τα δώσω. Ας περάσει τουλάχιστον μια, και οι δυο...

- Και αν παίζανε μαζί;

- Θα μοιράζονταν ένα εκατομμύριο. Αργότερα στον αέρα μου έκαναν επίπληξη: «Είναι εκλαϊκευτική κίνηση. Γνωρίσατε ότι δε θα περάσουν. «Εγώ τους απάντησα: «Αν ήταν όλα τόσο προφανές - γιατί σωπαίνατε; Δεν ανακοινώσατε;»

- Ακόμα το 2006 θέλατε να αγοράσετε τον ΠΑΟΚ. Ο εφοπλιστής Καμπάνης, που σας πρόλαβε τότε, τελικά δε τα κατάφερε;

- Ήταν μια ίντριγκα για να αυξήσουν την τιμή;

- Και να πάρουν περισσότερα χρήματα από σας;

- Πολύ σωστά. Όμως εγώ απο την αρχή έθεσα τους όρους υπό τους οποίους ήμουν διατεθειμένος να αγοράσω το σύλλογο. Και τώρα οι οπαδοί τελικά κατάφεραν να πείσουν τους μετόχους να δεχθούν την προσφορά μου. Η ΠΑΟΚ βίωνε τεράστιες οικονομικές δυσχέρειες. Δεν υπήρχε τίποτα να περιμένουν. Εάν οι μετοχές της «Μαντσέστερ Γιουναιτεντ», της «Ρεάλ», της «Τσέλσι» μπορούν πραγματικά να πωληθούν με κέρδος, στις μετοχές της ΠΑΟΚ δε θα κέρδισει κανείς τίποτα. Γι 'αυτό και αύξησα το μετοχικό κεφάλαιο, που επέτρεψε να καλύψω τα χρέη του συλλόγου.

- Σύμφωνα με φήμες, ο σύλλογος σας κοστίσε 10 εκατ. ευρώ;

- Έτσι και είναι. Το πιο σημαντικό, ότι στους μετόχους δεν έχω πληρώσει ούτε μια δεκάρα. Ήταν ο όρος μου - τα χρήματα δεν πηγαίνουν στις τσέπες τους, αλλά στο σύλλογο.

- Ποιος είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ;

- Ο Σαλπιγγίδης, ο οποίος έπαιξε στην εθνική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

- Κερδίζει περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως;

- Μπά, όχι! Μακριά από αυτό. Δε θα ονομάσω το ποσό που λαμβάνει ο Σαλπιγγίδης, αλλά πιστέψτε με - σε πολλούς ρωσικούς συλλόγους πρώτης κατηγορίας πληρώνουν περισσότερα. Μια και ο προϋπολογισμός του ΠΑΟΚ δεδομένου ότι είμαστε αποκλεισμένοι από τα Ευρωπαϊκά Κύπελλα για τις ταραχές στις κερκίδες – είναι 16 εκατ. ευρώ.

- Οι ιδιοκτήτες της «Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ» Γκλέιζερ φαίνεται να μην έχουν πάει ποτέ στα παιχνίδια του συλλόγου τους. Εσείς πετάτε στα εντός έδρας ματς του ΠΑΟΚ;

- Ήμουν πριν από ένα μήνα στο ντέρμπι με την ΠΑΕ «Άρης», αυτός ο σύλλογος επίσης εκπροσωπεί τη Θεσσαλονίκη. Πήρα ένα ενδιαφέρον μάθημα. ΠΑΟΚ κέρδισε 4-1, παρά τις 5 κίτρινες κάρτες και 2 κόκκινες. Στον επόμενο ημίχρονο με την «ΟΦΗ» ήταν ισοπαλία, ενώ στους παίκτες μας έδωσαν 6 κίτρινες και 1 κόκκινη κάρτα. Το σύστημα μου έδειξε τη θέση μου. Κανένα πρόβλημα, θα τα καταφέρουμε. Σε μια συνάντηση με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ έκανα μια ερώτηση: «Έχετε διαβάσει την ποδοσφαιρική μου βιογραφία;» Ξαφνικά, ένας άνθρωπος με πλησίασε, φίλησε το χέρι μου και είπε: «Θεωρείστε, ότι είναι το αποτέλεσμα απο αυτό που διάβασα»

- Μείνατε κόκκαλο;

- Αισθάνθηκα κάπως άβολα. Στο Ροστόφ τον Σαββίδη κακολογούσαν, αλλά δεν έχω τίποτα για να ντρεπόμαι. Έχω αναστήσει το σύλλογο από τα ερείπια. Όταν ήρθα είχε φορολογικά χρέη - 89 εκκατ. ρούβλια. Στη «Ροστόφ» δεν ανήκε ένας παίκτης. Ο περιφερειάρχης έδινε στο σύλλογο 50 εκατ. ρούβλια, και το υπόλοιπο – τα δικά μας έξοδα. Ενω σήμερα η περιφέρεια διαθέτει στη «Ροστόφ» ένα δισεκατομμύριο και διακόσια εκατομμύρια ρούβλια! Μα το αποτέλεσμα είναι μηδέν. Δεν άφησα ούτε μια δεκάρα να χρωστάμε – ούτε στην εφορία, ούτε στους παίκτες. 47 παίκτες της βασικής και της αναπληρωματικής σύνθεσης ανήκαν στο σύλλογο, και ως εκ τούτου είχαν μακροπρόθεσμα συμβόλαια. Εκτός από τους ξένους κανένας δεν είχε ατζέντες - ήταν η δική μου αυστηρή απαίτηση. Και τι ξεκίνησε όταν έφυγα;

- Τι?

- Σε μισό χρόνο οι σύντροφοι από τη «Ροστόφ» πώλησαν τα πάντα και απέκτησαν ένα σωρό χρήματα. Γύρω από τους παίκτες άρχισαν και πάλι να τριγυρίζουν οι ατζέντες. Εντάξει, ξόδεψα 42 εκατ., αλλά ήταν πολύ καλό μάθημα. Εάν αυτό το μάθημα θα με βοηθήσει να αποφεύγω παρόμοια λάθη στο ΠΑΟΚ, τότε σημαίνει ότι έμαθα κάτι.

Θέλω να με καταλάβετε, εγώ δεν πρόκειται να ανταγωνιστώ με τον Αμπράμοβιτς ή τον Κερίμοβ. Είναι άσκοπο. Ο Θεός μας καλεί να αποδεχτούμε το αναπόφευκτο. Εγώ, ως Ορθόδοξος Χριστιανός, μπορώ να προσθέσω από τον εαυτό μου - να αποδεχτούμε και να επικεντρωθούμε στις άλλες απολαύσεις της ζωής. Αν αυτοί οι άνθρωποι θα είναι πάντα πιο πλούσιοι από μένα - ας τους δώσει ο Θεός υγεία! Για ποιο λόγο πρέπει να ανησυχώ; Αυτές τις σκέψεις πρέπει να απορρίψουμε και να επικεντρωθούμε σε άλλους σκοπούς. Αυτή είναι η φιλοσοφία. Ξέρετε ποια είναι η μοναδικότητα των Ορθόδοξων Χριστιανών;

- Ποια;

- Η πνευματικότητα. Αν και υποφέρουμε από αυτήν την ίδια. Άλλες κατευθύνσεις του Χριστιανισμού κηρύσσουν σκληρότερη δαρβινική αρχή. Να μη δίνεις ελεημοσύνη στο ζητιάνο, ας αγωνίζεται ο ίδιος, δεν ήταν τυχερός, ενώ εσύ είσαι, για αυτό απόλαυσε τη ζωή. Ως εκ τούτου, οι πιο ευάλωτες οικονομίες είναι στις Ορθόδοξες Χριστιανικές χώρες. Η πιο σταθερές – στις προτεσταντικές. Η αρχή μου είναι καλύτερα να κερδίζω εκατό ρούβλια λιγότερα, αλλά να πετύχω την πνευματική αρμονία. Και εκεί κανείς δε νοιάζεται για την αρμονία.

Γιούριϊ ΓΟΛΙΣΑΚ, Αλεξάντρ ΚΡΟΥΖΚΟΒ

«Sport-Express», 26.10.2012